Bernard Aubertin

(Fontenay-aux-Roses, Fr. 1934 - 2014 Reutlingen, Dtsl.)

Over Bernard Aubertin

De ontmoeting in 1957 met Yves Klein was voor Aubertin een cruciale gebeurtenis in zijn carriere. Vanaf dat moment ontstonden zijn eerste rode ‘monochromen’, die hij tot zijn dood is blijven vervaardigen.

In 1961 trad Aubertin tot de Duitse Zero-beweging toe, waar kunstenaars als Otto Piene, Heinz Mack en Günther Uecker lid van waren.

Aubertin en zijn Zero-collega’s stonden voor een non-expressieve kunst die elke vorm van subjectiviteit uitsloot. De Zero-kunst was ontdaan van het persoonlijke handschrift en artistieke gebaar van de maker en werd gekenmerkt door zuivere materialisatie en objectivering van de kunst.

Rood was volgens Aubertin de kleur die bij uitstek geschikt was om de energie van het kunstenaarschap mee te stroomlijnen.

Sinds 1958 al was Aubertin niet zonder reden monochroom schilder. De gangbare schilderkunst die hij zag in de galerieën bevredigde hem niet.

Hij definieerde zichzelf in die tijd het meeste vanuit een weigering. Hij had meer dan genoeg van de illusionisten van de moderne kunst: overlevenden van het surrealisme, abstracte impressionisten, theatrale tachisten of intimisten en andere figuratieve schilders.

Aubertin had behoefte aan stilte.

Het gebeurde met een vuistslag op tafel: rood, rood en nog eens rood!

Overgebrachte energie……het vuur in ere hersteld!